Анхдугаар Дизаан : Нүцгэн натур

Нүцгэн натур

Adobe Photoshop CS2

Ц.Түмэнбаяр : Нүцгэн натур

Бүсгүй үзэсгэлэнгийн танхим руу явахдаа миний зураг ямархуу болсон бол хэмээн ер бусын догдлолд автан яарч байв. Зураачийн емне анх нүцгэлэхдээ жигтэйхэн ичиж билээ. Гэвч үнэндээ мөнгөний хэрэгцээ даанч их байсан болохоор ичих зовох гэгчийг таягдан хаяхаас өөр арга байсангүй. Хоёр мянган төгрөгийн урьдчилгаа авчихаад ганц бие зураачийн ядуухан гэрт орохдоо хачин их жийрхэж байсан нь одоо бодоход инээдтэй ч юм шиг. Тийм авьяастай зураач гэхэд хувцас хунар, орон гэрийнх нь тавилга, эд хогшил хайш яйш. Будаг ханхалсан өрөөнд нь анх орохдоо хожим нь түүнийхээ авьяасыг биширч мөнгө авахаасаа илүү мөнхөд зуруулахын хүслэнд автана гэж яахан санах билээ.

 Зураачийн гарын таталт, бийрийн уран хөдөлгөөнөөр яах ийхийн зуургүй цаасан дээр дүр нь тодроод ирэхэд сонин ч юм шиг. Зураач:
-Ганцэцэгээ одоогийн үзэсгэлэнд хэр оролцохоос миний цаашдын хувь заяа шийдэгдэнэ. Тэгэхлээр энэ зураг их чухал. Хоёулаа их л мэрийх хэрэгтэй дээ гэсэн сэн.
Түүнийг нүцгэн зуруулдаг гэж хэн ч мэдэхгүй. Мэдэх юм бол үеийнх нь бүсгүйчүүд чармай нүцгэн зураг олны өмнө тавигдсан байхыг таниад юу ч гэх юм билээ. Хүний нүүр харахын аргагүй ч болох юм билүү хэн мэдлээ. Харин энэ зураач бүсгүйн арьсны өнгө мэнгэ тэмдэг, үрчлээ нугалаа, алганы хээг ч андахгүй.
-Чи бол миний натур. Өөр ямар ч зураач юу ч амласан битгий зуруулаарай. Хамгийн гол нь чиний арьс торго шиг зөөлөн. Уран зурагт энэн шиг чухал юм байхгүй. Би чиний сиймгэр цамцны цаанаас гэрэлтсэн биеийг хараад л мэдсэн. Өөр хэнд ч зуруулж болохгүй шүү. Манайхан адтай энд тэнд явахад чинь харчихаад зуръя гэж гуйж мэднэ. Ядаж энэ үзэсгэлэнг нээгдтэл тэсээрэй хэмээн юу юугүй өөр зураачийн өмнө нүцгэлээд унах юм шиг харамлаж билээ. Ганцэцэг:
-Яалаа гэж дээ. Би чамд л зуруулна. Чамаас өөр хэний ч өмнө насан туршдаа нүцгэлэхгүй хэмээн ам алдчих шахсан сан. Бүсгүй зуруулж байх үедээ "Энэ намайг нүцгэнээр минь харж суухдаа юу боддог бол, хүсдэг болов уу?" гэсэн саваагүй бодол төрж билээ. Тэр эхлээд "түргэлээсэй, хурдлаасай" гэж боддог байсан бол сүүлдээ аль болохоор удаан янз бүрийн эвлэгхэн хөдөлгөөнөөр зуруулахыг хүсдэг болжээ. Зураачийн нүдний сониуч гярхай харц, яриа хөөрөө, сэтгэл хөдлөл нь цаанаа л нэг өер. Тэр "Жоконда", "Венера", "Булга тэвэрч буй гоо хатагтай", "Сикстиний эх дагина"-д зураачийн бийрийн ид шидээр дүрээ үлдээсэн олон сайхан бүсгүйн тухай, суут зураач Рубенс талийгаач эхнэрээ зургаар амилуулсан, тэр ч бүү хэл тавин гурван настайд нь түүний авьяаст бишрэн дурласан арван зургаан настай бүсгүйг эхнэрээ болгож авсныхаа дараа ч олон дахин зурсныг, хэрэв Рубенс түүнийг зураагүй бол зүйрлэшгүй гоо үзэсгэлэнт Елена бүсгүйн энэ ертөнцийг чимж төрсөн гэдгийг хүн төрөлхтөн мэдэхгүй байх нь шуү дээ гэхчилэн үлгэр домог шиг гайхалтай сонин хачныг сэтгэлд ургатал ярьж, тэр гайхамшигтай хүүхнүүдийн хөргийг үзүүлж тайлбарлана.
Ганцэцэгт хамгийн их таалагдсан нь "Сикстиний эх дагина". Үрээ хайрласан бас харамласан, гэвч гарцаагүй харь ертөнц рүү илгээхээс өөр аргагүй болсон шаналант залуу эх, түүнд хэн гэгч бодит бүсгүйн амьд дүр шингээ бол гэхчилэн зураачтай уулзах бүрийд Ганцэцэг нэгэн шинэ ертөнцийн үүдийг нээж байгаа мэт санагдана. Магадгүй үүнээс үүдэн зураачид өөрийн эрхгүй сэтгэлийн жолоо алдсан ч юм билүү бүү мэд. Зуруулж суухдаа "би чамд хайртай" гээд хэлчихмээр үе олон гарсан ч эхлээд зураад дуусаг, дараа нь үзэсгэлэн нээгдэг, яг тэр баярт мөчид л хэмээн амаа жимийсэн билээ.
Бүсгүй үзэсгэлэнгийн танхимд орж ирэхэд ханаар дүүрэн зураг өлгөжээ. Үзэгчид нээлтийн ёслолыг хүлээн зураг сонирхоно. Ганцэцэг өөрийн хөрөг, хайртай залуу хоёроо харцаараа хайлаа. Гэтэл яг өмнө нь "Нүцгэн натур" хэмээх ёозгүй хаяг зүүсэн өөрийнх нь дүр тодроод ирлээ. Яах аргагүй Ган-цэцэг мөн. Гэвч тэр өөрийгөө таньсангүй. Хаврын шөнө, тэргэл cap цонхоор шагайж бүсгүйн биеийг эзэмджээ. Хариугүй дэлбээлэн дэлгэрэхийн өмнөх их хүсэл тачъяал ялимгүй гэдийсэн гижиг дүүрэн хүзүү хоолой, хязгааргүй янаглалд хэн нэгнийг урин дуудсан ганцаардал, хоёр гараа сул орхисон, хүүхдэрхүү зөөлөн царайд нь сарны туяа дасаж ядан холбилзоно.
Хагас анисан зовхины завсраар юуг ч онож хараагүй, дотоод ертөнцдөө эзлэгдсэний гэрч манантан суларсан харц... Тэр бүхий л төрх эр хүний хатуу ширүүн rap түүнийг нухчин үнгэхийг тэсч ядан хүлээх мэт. Зураг дээрх бүсгүйн уруул "Ирээч, ирээч дээ, энхрийлээч" хэмээн гуйж байна. Гэгээвчний цаана дөнгөж гөлөглөж байгаа хус мод сарны туяанд нүцгэн бүсгүй мэт цайрч урсан орж ирэх сэрүүн тунгалаг агаар хүртэл энэхүү дурлалаа багтааж ядан орчинг дэвэргэнэ. Буйдангийн час улаан бүтээлэг хүртэл сандчин хөглөрч бүсгүйн байж ядсан сэтгэлийн догдлолыг дэврээнэ. Бүсгүй зургийг гайхан биширлээ. "Тэр надад дуртай юм байна. Зүгээр нэг зураачийн нүдээр хараагүй юм байна. Тэр миний өөрт нь хайртайг мэддэг юм байна" гэсэн баяр хөөр харван орж ирэхэд зүрх нь зогсчих шиг боллоо.
Төдөлгүй үзэсгэлэнгийн нээлт болж зураач Батцэрэнгийн "Нүцгэн натур" тэргүүн байр эзэлснийг зарлахад бүсгүй байж ядан догдлов. Хайрт залуугаа "Баярлалаа чамд" гээд нүд дүүрэн инээмсэглэн ирэхэд нь л цээжний чанд дахь үгээ хэлж орхино. Дүүрсэн хэрэг" хэмээн бодож байв. Түүнд баяр хүргэх хүн даанч олон болохоор тэр бүсгүйг онож харахгүй л байлаа. Ганцэцэг баглаа цэцгээ цээжиндээ тэвэрч аажуухан дөхөж очлоо.
Тэр сая л бүсгүйг харж "Баярлалаа чамд, маш их баярлалаа. Одоо чи эрх чөлөөтэй болсон. Чи одоо өөр хэнд ч зуруулж болно" хэмээн огт ажиггүй хэлээд баяр хүргэхээр ирсэн өөр хүний зүг эргэлээ.
Бүсгүйн нүднээс юунд ч хаагдаж боогдохгүй сул асгарах нулимсан дунд өнөө гайхамшигт хөрөг урсан алга боллоо.

start=-32 , cViewSize=50 , cPageCount=1

18 сэтгэгдэл:

null
missfits (зочин)

гунигтай юм аа хаа нэгтээ уншиж байсан ч унших бүрт өөрийгөө л хайрлаж яв чамайг хэн ч хайрлахгүй гэсэн бодол орж ирэх юм...

kkk (зочин)

hehe ene 2iig chini gusaltsahiin bh gesen yu vee.

missfits (зочин)

чамайг өөрөөс чинь өөр хэн ч хайрлахгүй гэсэн юм шүү

SUNshine (зочин)

өө төгсгөл нь :(

Турьхан (зочин)

хүний сэтгэл гэж тааж тааварлахын аргагүй эмзэг зөөлөн, эрсхэн хатуу. гоё өгүүллэг байна

БЛОГНЫ ЭЗЭН (зочин)

ХММММММ ТҮҮҮНИЙГЭЭЭ САНАЧИХЛАААА ЯАЖАААГАААН ТА ТЭР МУУ ХАЛТАРЫГ АРАЙХИЙЖ МАРТАЖ БАЙСАН Шд ЯАЖ ЧАдЖИЙНА АААА ОдООО БИ ЯАХЫН

MES POSTZ

Уран бүтээлч залуу. Уянгын хэт халилтай бүсгүй хоёрын түүх юм уу даа. ккк. Юм бодогдуулмаарлийм тэ?

klop (зочин)

khuurkhun bichcen bna shuu

Elguardo (зочин)

Сайхан өгүүллэг байнаа. Тэр дээр бичлэгэн дээр гарч байгаа хүүхэд чинь үү тээ? За аав болсонд нь баяр хүргье :)

Эхлэл ДИЗААН

хэхэ баярлалаа

Хэрлэн

сайхан өгүүллэг байнаөө

Коала

эмэгтэй хөөн гэж... ингээл өөрөө хий дэмий юм мөрөөдчөөд дараа нь нус нулимсандаа холилдоол. Зураач нь харин овоо юм аа. Нээх сайхан үзэсгэлэн үзэх юмсан....

Эхлэл ДИЗААН

Миний хамгийн дуртай өгүүллэг

Зочин

hergee buteechiheed l za odoo oor hund zuruulj bno gedeg n muuhaeen, yadaj l duugai l bna biz de, hend ch bitgii zuruulaarai gechhihed ontsgui zuraachvee

Янзагахан

өгүүлэгийг хаана билээ нэг газраас уншиж байсын гоё өгүүллэг шүү. Чиний зурсан зураг ч сайхан болжээ

sweety

сайхан өгүүлэг байна

marana (зочин)

kk, yuun huurhiiniin, nuu aldart hair durlal yavaad ehleheer ni, huuhen ni hairaa elchleed seegs gedeg yumiig uran zurgaar uzulhiim bhdaa gej bodjiisiin kk

жавхлан (зочин)

уран бүтээлийн амжилт хүсье, дажгүй ,Гэхдээ би удган өгүүллэгт чинь илүү дуртай

Сэтгэгдэл үлдээх



(нийтэд харагдахгүй)

(оруулах албагүй)
(HTML синтакс зөвшөөрөгдөөгүй)


(Зурган дээрх тоог оруулна уу)